![]() |
||
|
Archief Clubkampioenschappen 2011Enkele foto's van de finaledag van 2011
Klik hier voor alle uitslagen, inclusief de finales. De Kampioenen van 2011: Heren Enkel: Peter Muselaers Lees de verslagen van onze sterreporters! Verslag finaledag Insiders 26 juni 2011 door: Florine Wasser Het zou een veelbelovende dag worden: windstil, niet te warm, geen gemiezer (zoals de dag tevoren bij de halve finales) en interessante finalewedstrijden in alle categorieën behalve in de damesdubbel (die dit jaar niet gespeeld werd). Toen ondergetekende op de club aankwam heerste er een ernstige stilte bij het publiek: de eerste set bij de herendubbel, met Jan K. en Willy versus Bert en Arie, ging ternauwernood naar Jan en Willy. De tweede set leek daarom spannend te worden, ware het niet dat Arie in een enorme dip terecht kwam en hij - die de afgelopen anderhalve week foutloos en bijna achteloos winners had geslagen - de plank nu wel heel vaak miste. Voeg daarbij een bijzonder scherp cross-spelende Willy en de overwinning van Jan en Willy was een feit. Teleurstelling bij Bert en vooral bij Arie (wiens vrouw en zoontje speciaal waren komen kijken), maar eerlijk is eerlijk: J. en W. speelden net iets meer solide. De volgende partij was voor iedereen een vraagteken: Natan en Florine tegen Almira en Peter S. Deze wedstrijd zou alle kanten op kunnen gaan, aangezien je het met Peter nooit weet (worden het hoge ballen of meedogenloze afmakers?) en vergeet de snoeiharde slagen van Almira niet. Het publiek werd talrijker en de finale tussen Peter M. en Albert werd goed bekeken. Peter M. werd in een grillige drie-setter (zie einduitslag) verdienstelijk en terecht de nieuwe clubkampioen. Maar opmerkelijk was het optreden van Albert, ondanks zijn verlies. Iedereen was onder de indruk van zijn prachtige techniek en er werd op de tribune enige tijd alleen nog maar gepraat over ‘de come-back van Albert’. Bij de dames enkel (Almira-Wilma) was het zonnig en bloedheet geworden. Daar bovenop hadden deze finalisten last van zenuwen en stress. Wel werden ze beide van harte gesteund door het publiek. Almira had het wel heel goed getroffen: bij de rustpauzes zorgden Tine (en Florine) voor schaduw door een parasol boven haar hoofd te houden, Hanny haalde glazen koud water en Jan H. wuifde Almira bij wijze van waaier koelte toe met een kussen. Wilma had het ook zeker niet slecht (met dank aan Bert en anderen). Waarschijnlijk door de hitte en zenuwen was de finalepartij minder zinderend dan hun eerste wedstrijd van vorige week. Toch was het zeer aardig om te zien met spannende en aantrekkelijke rally’s. Uiteindelijk zegevierde Almira en kan zij haar naam laten bijgraveren op de wisselbeker. De prijsuitreiking (beklonken met lekkere zelfgemaakte rabarberschnapps van Jan K.) werd verzorgd door Bert en Wilma met medailles en flessen wijn (zie foto’s). Daarna werden de wedstrijden druk geanalyseerd. Duidelijk is dat stress en nervositeit nog een te grote invloed hebben op veel spelers. Pieter pleitte daarom voor een sessie met een sportpsycholoog voor de Insiders, volgens hem de oplossing. Hij kreeg overigens niet van iedereen bijval. Florine VERSLAG DONDERDAG 23 JUNI door: Wilma Volgens de buienradar zouden de buien Nijmegen vanavond omzeilen, dus vol goede moed betraden Peter, Almira, Bert en ik om 8 uur de baan voor onze mixed-wedstrijd. Het publiek stroomde inmiddels ook in groten getale binnen. Jan Hendriks was onze charmante barman die de mensen van koffie en thee voorzag. De bankjes waren gedroogd (het mysterie van het buitenste bankje dat niet nat lijkt te kunnen worden is nog niet opgehelderd) en bedekt met de bekende matjes. Kortom, een geslaagde avond kon van start gaan. Wilma VERSLAG DINSDAG 22 JUNI Door: Marian de With Ook op dinsdagavond 22 juni bleef het droog in Nijmegen, en nog mooier: ik las vanochtend dat op de grote finaledag, aanstaande zondag, tropische temperaturen worden verwacht. Gelukkig, dan kunnen we de traditie hooghouden dat de finales bij de Insiders gepaard gaan met veel zweet! Ook de wedstrijden gisteravond gingen met zweet gepaard. Na het spelen van de kruisfinale herendubbel, merkte Peter Muselaers op dat hij toch in korte broek had moeten spelen. Omdat ik zelf ook op de baan stond, kan ik helaas geen waarheidsgetrouw verslag van deze wedstrijd schrijven. Het weer goed opgekomen publiek stond in ieder geval bijna op de banken, waardoor zelfs spelers op baan 1 soms de tijd namen om naar de spannende partij op baan 2 te kijken… Op baan 1 werd een poulewedstrijd gespeeld. Peter S. en Almira namen het in hun 2e wedstrijd op tegen Marian en Mark. Een wedstrijd omgeven met strategie en emotie; 2 (echt)paren die de strijd aanbonden, 2 (echt)paren die erg graag wilden winnen. Peter S. baalde van de, naar zijn inzicht, verkeerd gekozen strategie in een eerdere wedstrijd. Mark en Marian wilden per se winnen na hun verlies tegen Jan K. en Marlies. Na lange rally's, wonderbaarlijke punten, stevige uitroepen van vooral Mark en Marian, werd het uiteindelijk 7-5, 7-5 voor Peter en Almira. De hoop van Marian dat Almira onder de druk zou bezwijken, werd niet bewaarheid. Op cruciale momenten sloeg ze vernietigende groundstrokes, en als deze al werden geretourneerd door Mark en/of Marian, was daar altijd nog Peter die zijn vernietigende eerste opslag had teruggevonden. Een verdiende overwinning (sprak de schrijver dezes nog een beetje zuur). Marian Verslag van maandag 20 juni Maandag wasdag. Door: Marlies ten Bulte En dus verschenen we allemaal met schoongewassen shirtjes op de baan. Daar zou het niet aan liggen. Vanavond stond de mix-gigant tussen Mark en Marian aan de ene zijde en Jan K. en Marlies aan de andere zijde op het programma. Jan en Marlies hadden wisselende herinneringen aan hun eerste optreden op de baan: een vet verlies tegen Natan en Florine en een onverwachte winst op Bert en Wilma. Dat laatste gaf moed, ware het niet dat Marian en Mark ook gewonnen hadden van Bert en Wilma. Mmm. Aftasten en kijken maar. Mark dreigde met inzetten van verboden middelen, Jan zet sowieso altijd een verboden middel in, kan ook niet helpen dat ie zoveel feestjes heeft en Marlies loopt nog net niet op de pumps te tennissen, als in staat van verwarring en to-do- lijstjes voor de wedding. Kon dus leuk worden. Jan en Marlies wonnen in twee sets. Aan onze kant liep het goed, Mark en Marian kwamen er volgens eigen zeggen niet in en hadden vooral behoefte aan bier naderhand. Op baan twee ontspon zich intussen een strijd tussen Albert en Pieter. Dat heb ik vanuit een ooghoek gevolgd. Later hoorde ik van Albert dat Pieter wel erg veel terug heeft, zucht. Pieter won in twee sets en maakte ingewikkelde en vrolijke berekeningen om in de kruisfinale te komen. En Albert had net als de anderen ook behoefte aan bier. Ondertussen bleef het droog en mixten Almira en Peter tegen Natan en Florine. Ook zij hebben het wapen tegen F en N nog niet gevonden. De rally’s waren zeker mooi om te zien en misschien was het voor de wedstrijdspanning wel jammer dat dit het eerste optreden van A+P was. N+F tennisten intussen of ze al vijfentwintig jaar getrouwd waren (“ik wil geen chocola, ik wil banaan. “ Maar ik heb chocola met nootjes. “ “Geef mij maar banaan”. Ondertussen het publiek watertandend achterlatend. Maar soeverein gewonnen, dat dan wel. En het wapen tegen N+F moet nog worden gevonden. Marlies Verslag van zondag 19 juni Door: Peter Schütt Veni, vidi vici..... Ja, daar droom je dan van, van tevoren. En, zoals je weet, dromen zijn bedrog. Jan en Willy, net een maatje te groot voor Joost en ondergetekende. Als ik me niet vergis 6-0 en 6-3 in het voordeel van Jan en Willy. Een regenachtig begin, een regenachtig einde, en daartussenin: Ueberlegenheit van Jan en Willy. En dan, het veld net te klein, Willy net te groot, en Jan net te scherp. En Joost en ik? Best wel aardig, maar net niet goed genoeg, armen net te kort, zelf net te klein, net niet snel genoeg, je kent het wel denk ik. Wij gingen strijdend maar overtuigend ten onder. Hetgeen leidde tot een volkomen terechte uitslag van een ondanks alles toch leuke partij. Peter Schütt
Onze eigen wedstrijd ging vlot van start. Oftewel, de eerste punten gingen snel naar Jan en Willy. Toch groeiden Natan en ik in de wedstrijd en na de verloren eerste set (6-2) wisten we zowaar aan te klampen in de tweede set met als gevolg een tiebreak. Helaas waren we in de tiebreak kansloos en ook in de tweede set en de wedstrijd was gespeeld. Al met al maar één echte bui gehad en deze was bij het inspelen. Met de wind hebben we de hele speeldag moeten leven. Ook in de partij tussen Bert/Wilma en Marian en ik gaf de wind een extra dimensie aan het spel. Vrij eenvoudig wisten Bert en Wilma de eerste set te winnen, de tweede set ging gelijk op en met 1 keer break wisten Marian en ik deze te winnen. Dus een derde set, terwijl de lucht steeds donkerder werd. Tja en die derde set werd gewonnen door Marian en mij, dit vooral omdat Marian het hoofd koel wist te houden. Mark Door: Peter Op baan 2 stelden Peter en Pieter zich dapper teweer tegen Bert en Arie, de gedoodverfde favorieten in deze poule. De eerste game van de partij werd dan ook glansrijk door hen binnengehaald. Ten gevolge van het superieure spel van Arie en Bert duurde het echter maar liefst 9 games, voordat Pieter en Peter er weer in slaagden opnieuw een game in de wacht te slepen. Dit gaf hen wel de nodige leeuwenmoed, zodat ze toch nog enkele extra games wisten binnen te slepen. Hoewel ze Bert en Arie daarmee enigszins wisten te verontrusten, versaagden Bert en Arie niet, zodat ze uiteindelijk toch vrij eenvoudig ook de tweede set wisten binnen te halen. Met de uiteindelijke uitslag van 6-1, 6-3 konden beide partijen vrede hebben. Heel anders was de situatie op baan 1 waar Almira en Wilma een ware titanenstrijd voerden. Vanaf de baseline bestookten ze elkaar met raketachtige ballen, waarbij de toeschouwers zich -met enige jaloezie- verbaasden over de precisie waarmee de ballen binnen de lijnen bleven vallen. De strijd bereikte -na twee spannende sets- haar uiteindelijke apotheose in de derde set waarbij in eerste instantie Wilma vrij gemakkelijk uitliep naar 3-0. Vanaf dat moment ontwikkelde zich bij Almira echter een oerkracht die haar slagen nog verwoestender maakte met als uiteindelijk resultaat dat Wilma zich -hevig weerstand biedend- alsnog gewonnen moest geven. De derde set eindigde uiteindelijk in 6-4 voor Almira. De aanwezige toeschouwers waren unaniem van mening dat deze partij een finalepartij waardig was, dus spraken zij de hoop uit op een reprise van deze partij (zonder natuurlijk Marian en Haske tekort te willen doen....). Peter
|